Het verhaal van de school


We willen beginnen met een verhaal.
Het is een soort sprookje en zoals in elk sprookje bestaat het voor een deel uit de huidige situatie en een deel uit hoe het zou kunnen/ moeten zijn.
Dit “sprookje” is niet anders. Het is mix van wat we nu doen en waar we naar toe willen groeien.
 
“Ik denk zeker dat we onze leerlingen moeten betrekken bij het leren”, vult de moeder van Usbeorn aan. “Prima! Laten we dan eerst wat zaken op een rijtje zetten,” begint de vader van Bo.
“Gaan wij los, of zullen we het de leerlingen voorleggen”, vraagt de vader van Stefan.
De anderen gaan recht zitten. Dit zou wel eens een leuke discussie kunnen worden.
 
Op een zonnige namiddag zitten het team van de school met een aantal de ouders bij elkaar. Een van hen zegt:  “Stel dat we nu eens een school voor onze leerlingen zouden mogen beginnen, wat zouden we dan eigenlijk allemaal willen?”

“De school moet midden in het dorp staan. Goed bereikbaar zijn. Veilig ernaar toe en veilig in en rondom het gebouw.” Instemmend geknik van alle kanten.
“Maar de school moet ook onderdeel van het dorp zijn, dus zo ook midden in het dorp staan.”
“Lijkt me geweldig,” stemt juf Ilse in, “maar laten we niet vergeten dat er een wereld is rondom ons dorp. Laten we onze leerlingen a.u.b. zo voorbereiden dat ze om kunnen gaan met de onzekerheden die de toekomst hen zal brengen.”

“Dus in het dorp, deel uitmakend van het dorp en als deel van een bredere omgeving. Van klein naar steeds groter, van concreet naar steeds abstracter. Dat past volgens mij het best bij de ontwikkeling van leerlingen,” vat de moeder van Tineke samen.
 
“Dan hebben we al twee kenmerken. Het dorp en leerlingen die initiatief nemen om tot ontwikkeling te komen.”  “Precies! Daarnaast moeten ze natuurlijk praktische vaardigheden leren en kunnen toepassen in verschillende situaties,” zegt meester Kees. “En zich ook als leerlingen kunnen en mogen gedragen en prettig met elkaar omgaan,” vult de vader van Bo aan.
“Het maximale uit leerlingen halen, zowel (aan)leren van nieuwe kennis als het werken aan / ontwikkelen van alle andere talenten, dat is wat we terug moeten zien.”
“Maar hoe doe je dat dan?” vraagt de vader van Fabienne.
“Volgens mij moeten we dan uitgaan van de kwaliteiten van leerlingen,” begint juf Charlotte. Zij gaat verder: “We moeten zorgen dat we de leerlingen hun kwaliteiten leren (her)kennen, zodat ze vanuit het vertrouwen van ‘ik kan het’, vanzelf de volgende stap in hun ontwikkeling willen nemen. Alle leerlingen zijn nieuwsgierig en willen dingen onderzoeken. Dit moeten we stimuleren. Wat wil je ontdekken/ leren en hoe denk je dat te gaan doen. Daar horen allerlei vaardigheden bij zoals lezen, rekenen, schrijven, spelling, ict, samenwerken, om kunnen gaan met tegenslagen, om kunnen gaan met uitgestelde aandacht en noem maar op. Veel van deze vaardigheden moet je inzetten om je leervraag te beantwoorden.”
 
Zo begint de groep ideeën uit te wisselen.
De vader van Stefan  veert op en roept : “Maar dat vergt wel andere kwaliteiten van de leerkracht. Mijn meesters en juffen hebben dit bij mij niet zo aangewakkerd.”
Het is even stil. Dan zegt meester Karel: “Volgens mij moet de grondhouding van de leerkracht zijn, dat ze oog en oor hebben voor hun leerlingen. Dat de leerling a.h.w. “centraal” staat. Dat methodes alleen middelen zijn om de gestelde doelen te bereiken. Leerkrachten moeten weten wanneer, welke en hoeveel  instructie nodig is en wat leerlingen beter zelf kunnen uitvinden. Kortom, leerkrachten hebben verschillende rollen, maar bewaken wel altijd de doorgaande lijn.”
“Dus als ik het goed begrijp,” zegt de moeder van Nico, “hoor ik ons dit zeggen: 
Het is een school

“Klinkt goed,” zegt de vader van Usbeorn , “hoe gaan we de school noemen?”
 
Met een knipoog zegt de moeder van Stefan: “ Wij als ‘medebedenkers’ kunnen deze school misschien naar onze leerlingen vernoemen…  Wat dachten jullie van St. Bonifatius school, steeds de eerste twee letters van de namen van onze leerlingen? 
Bonifatius kreeg ooit die naam van de toenmalige paus.
De betekenis van Bonifatius is: hij die het goede doet.”

 
De Sint Bonifatiusschool- De school die het goede doet.